W grze Harlequin z 1992 r. wydanej przez Gremlin Graphics, a napisanej przez The Warp Factory, wcielamy się w postać błazna - Arlekina którego po powrocie na swoją rodzinną planetę Chimerica stara się poskładać do kupy swoje złamane serce. W celu poskładania serca, gracz musi najpierw odnaleźć cztery jego części, a następnie zanieść je do centralnej wierzy zegarowej.

W grze mamy do pokonania 8 różnych plansz, część z nich będziemy zmuszeni odwiedzić kilka razy. Dodatkowo sama gra ewoluuje w trakcie grania, tzn. pojawiają się i znikają przejścia do różnych etapów w zależności od uruchomionej kombinacji przełączników. Czyli połączenie puzzli z platformówką w dość surrealistycznym świecie.

Sama gra natomiast ze względu na nieliniowość przechodzenia kolejnych poziomów nie trafia do końca w moje gusta, ale pod względem wykonania graficznego i muzycznego bije wiele produkcji na głowę (w szczególności muzycznie). Kolejnym problemem jaki mam z tą grą jest niestety "pływanie" w powietrzu bohatera, tzn. duża bezwładność w trakcie skakania oraz uczucie potrzeby ciągłego wduszania na maksa kierunku w trakcie skoku.

Klawiszologia:

Joystick:

• góra - skok
• góra+prawo/góra+lewo - skok w prawo/lewo
• dół - kucanie
• dół+prawo/dół+lewo - pełzanie w prawo/lewo
• prawo/lewo - poruszanie się w prawo/lewo
• fire - strzelanie sercami

Klawiatura

• spacja - pauza
• h - wyłączenie "space hoppera" (w późniejszych etapach gry)
• F1 - ładowanie zapisu gry
• F2 - zapisywanie pozycji gry
• F10 - przełączanie między muzyką i efektami dźwiękowymi

Continue reading

Venus the Flytrap to platformowa strzelanka w której wcielamy się w pojazd likwidujący zbuntowane cyber-insekty. Cyber-insekty powstały w wyniku eksperymentów mających na celu odbudowanie zniszczonej przez przemysł i masową eksploatację Ziemię. Za stworzenie gry odpowiedzialne jest studio Gremlin Graphics, a sama gra powstała w roku 1990.

Sama w sobie gra jest zwykłą, nie skomplikowaną strzelanką z bardzo ładną oprawą graficzną i dźwiękową. Na dłuższą metę może wydawać się dość nużąca, ponieważ nie ma w niej bardzo dynamicznej i szybkiej akcji, a jedynie dość powolne posuwanie się do przodu po planszach. W grze dostępnych mamy łącznie 10 światów podzielonych na 5 aren każda, między światami odwiedzamy misje bonusowe. Z gamingowego punktu widzenia brakuje mi w tej grze pojedynków z bossami na zakończenie każdego świata. Ponoć w grze znajdują się również 20 ukryte drzwi do ukrytych pokoi - mi nie udało się takowych znaleźć (ale też jakoś specjalnie ich nie szukałem :P ).

Sterowanie:

W menu głównym możemy wykonać 3 czynności:

- wybrać ilość graczy (grających na przemiennie): prawo lub lewo na joysticku

- dodać kredytów (bez kredytów nie można wystartować gry, dla 2 graczy minimum 2 kredyty): góra na joysticku

- spacja: wpisywanie kodu do poszczególnych światów

- po ustaleniu ilości graczy i kredytów: fire, start gry

W trakcie grania mamy do dyspozycji poniższe możliwości:
- prawo lub lewo na joysticku: poruszanie się w prawo lub lewo
- fire na joysticku: strzelanie
- góra na joysticku: podskok (oczywiście kombinacja góra+prawo i góra+lewo daje skok w danym kierunku)
- dół na joysticku: podskok w przypadku odwróconej grawitacji
- trzymając wciśnięte fire+dół a następnie prawo lub lewo można wybierać dostępną broń
- F1-F6: wybór broni
- P: pauza (mi raz to zawiesiło grę :P)
- R: restart poziomu
- HELP: autodestrukcja (strata życia)

Kody

Kody do poziomów (spacja w menu głównym):

1. Forbidden Forrest: brak kodu, świat początkowy
2. The Frozen Wastes: MANTIDS
3. Dead City: CICADAS
4. Wood World: PSYLLIDS
5. Caverns: PIERIDS
6. Death Valley: SATYRID
7. Creeping Swap: LYCAENID
8. Tech world: PYRALID
9. Translucent Plants: NOCTUID
10. The Stygian Creek: brak kodu

Kody do oszukiwania :P

Aktywacja po wciśnięciu spacji w menu głównym:

1. MERCURY: możliwość ciągłego latania
2. PLUTO: nieskończona amunicja
3. JUPITER: nieskończony czas
4. SATURN: pokazuje wejścia do sekretnych pokoi
5. MARS: dostęp do wszystkich broni

można użyć wszystkich dostępnych :)

Continue reading

Ostatnio zagrałem sobie chwilkę w grę Vroom, czyli wyścigi Formuły 1 na Amidze i wbrew pozorom spodobało mi się, a jak wspominałem na filmie, nie przepadam za wyścigami z serii Formuła 1, wolę zwykłe wyścigówki/rajdówki po normalnych torach, a nie na torach wyścigowych.

Po tak pozytywnym odbiorze postanowiłem więc poszukać czegoś jeszcze z wyścigów Forumuły 1 w mojej skromnej kolekcji gier na Amigę i okazało się, że dodatkowo posiadam: Nigel Mansell's World Champonship Racing oraz F17 Challenge a to oznacza tylko jedno: czas coś porównać :D

W trakcie rozgrywki w każdej grze zagrałem na możliwie najniższym poziomie trudności Japoński tor. Poniżej znajdziecie moje skromne zestawienie.

Vroom

Na pierwszy ogień idzie najstarsza z gier a tym samym najuboższa graficznie produkcja czyli Vroom. Ale to, że gra jest najstarsza i najuboższa w szczegóły graficzne nie znaczy, że jest najgorsza, jak dla mnie w tej klasyfikacji mieści się na drugim z trzech miejsc.

Co mi się podoba: widoczność na dużą odległość, fajny efekt urwania koła, niezły dźwięk silnika oraz efekt tunelu (zmiana barwy dźwięku przy przejeżdżaniu przez tunele), nawet fajnie odwzorowane bolidy.

Nie podoba mi się natomiast: to że właściwie nie wiem na którym miejscu dojechałem do mety, jest tylko info o tym ile pojazdów wyprzedziłem, jednak trochę uboga graficznie.

Nigel Mansell's World Championship Racing

Kolejną w ciągu chronologicznym jest gra Nigel Mansell's Wold Champonship Racing posiada ona też najdłuższą nazwę ze wszystkich wymienionych ;) oraz podoba mi się najmniej z zestawionej trójki. Gra ta jest o około rok młodsza od Vroom i około rok starsza od kolejnej pozycji czyli F17 Challenge.
Co mi się podoba: bolidy przeciwników oraz tła, są też PIT stopy, ale z nich nie korzystałem, HUD (sporo informacji, ale są czytelne), muzyka w menu.
Co mi się nie podoba: dostaję oczopląsu przy graniu, chyba sposób animowania drogi nie był wykonany w sposób który podoba mi się moim gałką ocznym, dość mała odległość widzenia, słaby dźwięk silnika (nie ma też wyżej opisanego efektu tunelu).

F17 Challenge

Najmłodsza z omawianej serii jest oczywiście F17 Challenge wydana przez Team 17. Osobiście ta odsłona wyścigów Formuły 1 najbardziej mi podeszła do gustu, co prawda wygląda na najbardziej arkadową, ale ja właśnie lubię arkadowe wyścigi. Bolidy wyglądają trochę jak z kreskówki ale są wykonane z dużą starannością.
Co mi się podoba: udźwiękowienie (w tym muzyka w menu oraz najlepszy efekt tunelu), wygląd gry i sterowanie, w PIT stopie mogą nas naprawiać, mamy w hudzie pomiar uszkodzeń.
Co mi się nie podoba: trochę nie do końca czytelny jest hud ze statystykami.

Podsumowanie ostateczne

	F17	Vroom	Nigel Mansell
Ilość dyskietek	2	1	2
Rok wydania	1993	1991	1992
Wydawca	Team 17	Lankhor	Gremlin Graphics
Widok	z tyłu	kierownica	kierownica
Efekt tunelu	tak	tak	nie
Udźwiękowienie	bardzo dobre	dobre	średnie
Grafika	bardzo dobra	średnia	średnia
Przyjemność z grania	wysoka	średnia	niska

Continue reading